Prawo gospodarcze

Koncepcja prawa publiczno-gospodarczego – w sensie prawnym również jest trójelementowa koncepcja publiczno-prawna gospodarki. Są następujące elementy : a) problematyka prawna planowania i programowania makroekonomicznego, b) tworzenie prawa dla gospodarki, c) formy realizacji polityki gospodarczej państwa. Jest różny katalog działań państwa wobec gospodarki : działania organizatorskie, ekonomiczno-finansowe, koordynacyjne, reglamentacyjne, kontrolne, nadzorcze, ochronne. Odrębnie traktujemy tą problematykę instytucjonalną. Chodzi o ogólną administrację gospodarczą i ich partnerów, np. NIK, NBP, administrację samorządową i partnerów na czele z samorządem gospodarczym i zawodowym, instytucje referendum, partnerstwo publiczno-prawne. Pomiędzy trzema elementami koncepcji prawa publicznego musi być silny związek. Programowanie i planowanie i co z tym związane cele i zadania państwa. Planowanie jest cechą działania skoordynowanego. Te działania muszą obejmować pewien program działania wobec państwa i plan. Programowanie jest spojrzeniem w przyszłość, stawianiem określonych celów i działań, ale co do stopnia realizacji istnieje duże niebezpieczeństwo. Jest to swego rodzaju dyrektywa wyznaczająca pożądany kierunek działania i cel, np. program gospodarczy rządu. Program tworzy ośrodek rządowy, obok wielu innych programów tworzonych przez Radę Ministrów.

Problem planowania makroekonomicznego – planowanie w gospodarce rynkowej ma pełnić funkcję nie dyrektywną, ma wspierać działalność przedsiębiorczą. Ma zwracać uwagę na środki potrzebne do gromadzenia tej działalności. Planowanie finansowe(budżetowe) ma funkcję wykonawczą. Po 1990 r. nie ma już znaczenia planowanie rzeczowe. W USA nie ma planowania makroekonomicznego. Działalność prawotwórcza jest cechą legitymacji gospodarczej i polega na stworzeniu pewnego ładu w gospodarce. Pewne działania gospodarcze muszą być wspomagane przez państwo pewnymi prawnymi narzędziami albo powinny być prawem chronione. Tworzenie prawa dla gospodarki to część działalności prawotwórczej. Część spoczywa na państwie, a część może być przekazana na szczebel samorządu terytorialnego. Spór pomiędzy ekonomistami i prawnikami polega na tym że ekonomiści zarzucają prawnikom jurysdykcję ekonomiki, a prawnicy zarzucają ekonomistom to że ekonomizują prawo. Działalność prawotwórcza najbardziej charakterystyczna jest dla państwa związana z problemami wyborów. Działalność prawotwórcza podlega pewnym ograniczeniom.

Dyrektywy dla racjonalnego prawodawcy

1) Zastanów się czy norma prawna jest odpowiednia do tego co chcesz osiągnąć,

2) Prawodawca musi wiedzieć co chce zrobić,

3) Odpowiednio dobrać narzędzia prawne – decyduje to później o tym czy norma prawna jest skuteczna.

Profesor Baar badał warunki tworzenia dobrej legislacji. Według niego zadaniem państwa jest nie szkodzić gospodarce. Udział społeczny bierze udział w projektach prawodawczych, np. a) rząd – poszczególni członkowie rządu mają też doradców. Rada legislacyjna opiniuje projekty rządowe, powołana w 1972 r. przez premiera Jarosiewicza, b) właściwi ministrowie – departament prawny od strony prawnej określa działalność ministra. Rada legislacyjna – reguły tworzenia dobrego prawa zapisane w technikach zasady prawodawczej. Gdy chodzi o Konstytucję były spory pomiędzy „maksymalistami” którzy twierdzili że niech konstytucja będzie wersją trylogii bo będziemy mieć pewność że gdy będzie taka obszerna to nic nam nie zginie z przepisów i „minimalistami” którzy proponowali aby w konstytucji przepisy były zawarte krótko i na temat. Podstawowym aktem dotyczącym legislacji jest „zasada tworzenia prawa” – akt dotyczący reguł legislacyjnych utworzony przez Radę Legislacyjną. W zarządzeniu Rady Ministrów zasady wiążą tylko organy administracji. Tworzenie prawa dla gospodarki to też problem doradztwa naukowego. Chodzi o stworzenie racjonalnych ram dla takiego problemu, np. często rada legislacyjna nie uznawała przedstawionych jej projektów – odnosiła się krytycznie do tych projektów, albo opinia rady legislacyjnej była odrzucana albo pomijana. Nie mogą mieć miejsca nadmierne regulacje dotyczące oddziaływania państwa na gospodarkę ani zbyt wąskie regulacje. Zadaniem ustawodawcy jest odpowiednie wyważenie. Najlepiej wąsko stosować klauzule generalne. Przedsiębiorcy – podmioty prowadzące działalność gospodarczą, dlatego zadaniem ustawodawcy jest określenie czego przedsiębiorcom nie wolno. Dobra legislacja polega na tym że efekt końcowy powinien być adekwatny do tego co państwo chce zrealizować.

Komisja trójstronna – płaca minimalna jest wynikiem jej pracy (decyzji). Ten problem partnerstwa można rozpatrywać szerzej w kontekście też innych podmiotów lub organizacji, które mogą działać jako „organizacje społeczne” lecz w mniejszym zakresie. Cały szereg aktów prawnych reguluje te kwestie. Są też akty ustawodawcze często dotyczące problematyki przedmiotowej, które kreują właściwe role centralne organy administracji rządowej, tj. np. ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów która ukształtowała nam organ monopolowy.

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *